İspanya'nın kuzeyinde bulunan Las Gobas kaya mağaralarında gerçekleştirilen kazılar, ortaçağ tarihine dair önemli bulgulara ulaşılmasını sağladı.
İZOLASYONUN ŞOK EDİCİ SONUÇLARI
Kazılarda 7. yüzyıldan 11. yüzyıla kadar yer altında yaşamış bir topluluğa ait 33 bireyin kalıntıları incelendi. Araştırma, bu topluluğun beş yüz yıl boyunca dış dünyadan tamamen izole bir hayat sürdüğünü ortaya koyuyor. Science Advances dergisinde yer alan çalışmaya göre, bu durum toplumun genetik ve sosyal yapısında önemli hasarlara yol açmış.
GENETİK ÇÖKÜŞ VE İÇ ÇATIŞMALAR
Paleogenetik incelemeler, mağara toplumunun yüzleştiği zorlukların başında ağır akraba evliliklerinin geldiğini gösteriyor. İncelenen bireylerin yüzde 63’ünde bu duruma rastlandı ve bu faktörün genetik çeşitliliği yok ettiği belirlendi. Ayrıca, topluluk içinde iç çatışmaların da yaşandığı, bulunan kemiklerdeki kılıç ve bıçak yaralarıyla kanıtlandı. Bu durum, izole yaşamın şiddetli güç mücadelelerine yol açtığını gösteriyor.
TERK EDİŞİN GİZEMİ
Las Gobas sakinleri, 11. yüzyılın sonlarında aniden mağaraları terk etti. Bilim insanları, bu terk edişin sebepleri arasında kaynak kıtlığı, genetik bozulma ve çiçek hastalığı salgınını sıralıyor. Ayrıca, bölgedeki siyasi değişikliklerin ve dış baskıların da bu medeniyetin sonunu getirdiği düşünülüyor.
