Dünyanın en büyük nükleer felaketi Çernobil'in üzerinden neredeyse 40 yıl geçti. Felaketin ardından bölgeyi temizlemekle görevlendirilen ve hayatta kalan az sayıdaki 'temizlikçi'den biri olan 76 yaşındaki Petro Hurin, o günlerden bugüne dek süregelen ağır sağlık sorunlarını ve adalet arayışını gözler önüne serdi. Hurin'in çalıştığı şirketten bölgeye gönderilen 40 kişiden geriye sadece 5'inin kalması, felaketin ölümcül mirasının ne denli acımasız olduğunu bir kez daha hatırlatıyor. Hurin, yaşadığı süreci 'yavaş gelen ölüm' olarak tanımlarken, radyasyonun bedeni üzerindeki etkilerinin tam 40 yıldır devam ettiğini vurguluyor.
RADYASYONUN İZOLASYONU VE AKUT BELİRTİLER
Hurin, Çernobil'deki görevi sırasında, radyasyonu izole etmek amacıyla inşa edilen devasa beton lahitin yapımında çalışmıştı. Kurşun karışımlı kuru betonu kamyonlarla taşıyan Hurin, vardiyasının dördüncü gününde şiddetli baş ağrısı, göğüs ağrısı, kanama ve ağzında tarif edilemez bir metalik tat gibi akut radyasyon zehirlenmesi belirtileri yaşamaya başladı. O dönemde kan örneklerinden kan yerine soluk bir sıvı aktığını belirten Hurin'e, Sovyet doktorları tarafından radyasyon hastalığı yerine 'stresle ilişkili sinir bozukluğu' teşhisi konulduğu ortaya çıktı. Bu durum, felaketin boyutlarının nasıl örtbas edilmeye çalışıldığının da bir göstergesi niteliğinde.
SAĞLIK SORUNLARI VE YENİ TRAJEDİLER
Bugün Ukrayna'nın Çerkası bölgesinde yaşayan Petro Hurin, anemi, anjina ve pankreatit gibi kronik hastalıklarla mücadele etmeye devam ediyor. Bununla da kalmayıp, Çernobil temizlikçilerine ayrılan özel engelli emekli maaşına erişebilmek için hukuk mücadelesi veriyor. Hurin'in yaşamındaki trajediler, 2022'deki Rus işgaliyle daha da derinleşti. Dört yaşından beri büyüttüğü ve 2022'de Yunanistan'daki işini bırakıp Ukrayna'ya dönerek Rusya'ya karşı savaşan 26 yaşındaki torununun hayatını kaybetmesi, Hurin'in yaşadığı acılara yeni ve dayanılmaz bir boyut ekledi. Bu olay, felaketin nesiller boyu süren yıkıcı etkilerinin bir başka boyutunu gözler önüne seriyor.
