Barselona Özerk Üniversitesi ve IPHES-CERCA ekipleri, yüksek rakımlı dağlık bölgelerin tarihsel rolünü yeniden tanımlayan çarpıcı arkeolojik araştırmalar yürütüyor.
MAĞARA VE TARİHİ BULGULAR
Katalan Pireneleri’nin en zorlu noktalarından birinde bulunan Cova 338 mağarası, M.Ö. 5.000 yılından M.S. 1.000 yılına kadar uzanan yaklaşık 4 bin yıllık bir insan hareketliliğine ev sahipliği yapıyor. Yapılan kazılarda, boz ayı dişleri ve deniz kabuğundan yapılma kolyeler gibi tipik kalıntıların yanı sıra, mağara zemininde yaklaşık 200 gizemli yeşil kaya parçası da tespit edildi. Bu parçaların laboratuvar analizleri sonucunda Bakır Çağı'nın en kritik ham maddelerinden biri olan malahit olduğu belirlendi.
ANTİK İŞLETMELERİN İZLERİ
Mağara içerisinde bulunan 23 farklı ateş noktasında yapılan incelemeler, bu alanların yalnızca ısınma amacıyla kullanılmadığını ortaya koydu. Malahit parçaları üzerindeki yüksek ısı izleri, antik insanların burada bakır eritme işlemleri gerçekleştirdiğine dair somut kanıtlar sunuyor. Diğer organik eşyaların yanmamış olması, ateşin metal üretimi odaklı, kontrollü ve teknik bir süreç için kullanıldığını gösteriyor. Geleneksel tarih yazımında, tarih öncesi insanların yüksek rakımlı mağaraları yalnızca geçici sığınaklar olarak kullandığı düşünülüyordu. Ancak Cova 338’deki bulgular, bu toplulukların planlı bir ekonomik ve sanayi stratejisi izlediğini kanıtlıyor. Ulaşımın zorlu olduğu bu nokta, elde edilen veriler kesinleştiğinde "Batı Avrupa’nın en eski bakır işleme tesislerinden biri" olarak kayıtlara geçecek.
