Üniversitelerin mühendislik, mimarlık ve beslenme-diyetetik gibi bölümlerinde eğitim kalitesi ve mezuniyet sonrası yetki farklılıkları tartışma konusu oldu. Ozan Ömer Kadüker'in araştırmasına göre, aynı meslek dallarında mezun olan öğrencilerin yetki ve sorumlulukları eşit olmasına rağmen, eğitim kalitesi ve altyapıda büyük farklılıklar bulunuyor.
EĞİTİMDEKİ KALİTE FARKLARI
Örneğin, inşaat mühendisliği bölümlerinde üniversiteler arasında 200 puana varan taban puan farkları ve 1 milyon TL’yi aşan ücret farklılıkları mevcut. Bazı üniversitelerde profesör bulunmaması da eğitim standartlarının tutarsızlığını ortaya koyuyor. Bu durum, mezunların yetki ve sorumluluklarının eşit olmasıyla çelişiyor. Dahası, bazı inşaat mühendisleri, diplomalarını yapı denetim firmalarına kiralayarak gelir elde etmeyi tercih ediyor. Bu durumun etik ve mesleki açıdan tartışılması gerekiyor.
PUAN VE ÜCRET FARKLARI
Mühendislik programlarına girişte 300 bin başarı sırası barajı bulunuyor. Geçen yıl birçok kontenjanın boş kaldığı gözlemlenmiştir. İnşaat mühendisliğinde en yüksek puan Boğaziçi Üniversitesi'nde (486,31), en düşük puan ise Konya Teknik Üniversitesi'nde (292,67) kaydedilmiştir. Vakıf üniversitelerindeki ücretler arasında ise 1 milyon TL'ye varan farklar mevcuttur. Örneğin, İstanbul Bilgi Üniversitesi'nde 1.190.000 TL olan ücret, Avrasya Üniversitesi'nde 220.000 TL'dir. Beslenme ve diyetetik bölümlerinde de benzer bir durum söz konusu olup, en yüksek ve en düşük puanlar arasında 237 puanın üzerinde fark bulunuyor.
AKADEMİK KADRO VE ALT YAPI
Üniversiteler arasındaki farklılıklar sadece puan ve ücretlerde değil, akademik kadro, laboratuvar imkanları, staj olanakları ve uygulamalı eğitim altyapısında da kendini gösteriyor. Bazı bölümlerde profesör bulunmuyor. YÖK Atlas verilerine göre, İstanbul Teknik Üniversitesi'nde 42, Boğaziçi Üniversitesi'nde 12 profesör varken, Kilis 7 Aralık Üniversitesi'nde hiç profesör bulunmuyor. Şırnak ve Hakkari üniversitelerinde ise sadece bir profesör görev yapıyor. Bu durum, özellikle uygulama temelli programlarda öğrencilerin mesleki yeterliliklerini doğrudan etkiliyor.
