1979'da İran'da ABD elçiliğinin işgali ve 52 kişinin rehin alınmasıyla tırmanan tansiyon, dönemin ABD Başkanı Jimmy Carter'ı askeri bir operasyona zorladı. 'Kartal Pençesi Operasyonu' adı verilen bu gizli kurtarma görevi, başlamadan biten aksiliklerle dolu bir felakete dönüştü.
OPERASYONUN GİRDİĞİ KORKUNÇ AKSİLİKLER
İran'ın 'Çöl-1' bölgesine iniş yapan ABD askerleri, ilk etapta durdurdukları bir otobüs dolusu sivili gözaltına almak zorunda kaldı. Ardından, dur ihtarına uymayan bir yakıt tankerinin vurulmasıyla ortalık alevlere büründü. Görev için havalanan sekiz helikopterden ikisi arızalanarak geri dönerken, kalanlar şiddetli bir kum fırtınasına yakalanıp planlanan kalkıştan bir saat gecikmeyle havalanabildi. Bu aksilikler, operasyonun gerginliğini artırdı.
FİLM GİBİ KAZA VE UÇURUMA SÜRÜKLENEN GÖREV
Görevin iptal edilmesinin ardından, helikopterler yakıt ikmali için yeniden konumlanırken, görüş mesafesinin düşüklüğü korkunç bir kazaya yol açtı. Bir helikopter, bir EC-130E uçağına çarptı ve meydana gelen büyük patlamada sekiz ABD askeri hayatını kaybetti. Art arda gelen bu felaketler, operasyonun tamamen sonlandırılmasına neden oldu. Hayatta kalan personel hızla tahliye edilirken, hayatını kaybeden askerlerin cenazeleri ve beş helikopter İran'da geride bırakılmak zorunda kalındı.
PROPAGANDA MALZEMESİ VE KRİZİN SONU
İran güçleri, ABD birliklerinin çekilmesinin ardından bölgeye gelerek enkaz görüntülerini dünyaya servis etti ve bu durumu, yeni kurulan rejimin propagandası için kullandı. Rehine krizi, operasyonun başarısızlığına rağmen devam etti. Jimmy Carter'ın başkanlık seçimlerini kaybetmesinin ardından yerine gelen Ronald Reagan döneminde, Cezayirli arabulucular aracılığıyla yürütülen müzakereler sonucunda rehineler 444 gün sonra serbest bırakılarak kriz sona erdi.