Rusya'nın doğusundaki Yakutistan bölgesinde bulunan Mir (Barış) elmas madeni, muazzam boyutlarıyla göz kamaştırıyor. Derinliği 525 metreyi ve çapı 1,2 kilometreyi bulan bu devasa maden, uzaydan bile görülebilen çok ender yeryüzü yapılarından biri olarak dikkat çekiyor.
TARİHİ KEŞİF VE STRATEJİK ÖNEMİ
1955 yılında Sovyet jeologlar tarafından keşfedilen bu dev elmas yatağı, İkinci Dünya Savaşı sonrası zorlu ekonomik koşullara sahip Sovyetler Birliği için stratejik öneme sahip bir kaynak haline gelmiştir. Keşfi gerçekleştiren jeologlar, bu başarıları dolayısıyla dönemin en önemli devlet nişanlarından biri olan Lenin Ödülü'ne layık görülmüştür.
ZOR KOŞULLARDA MADENCİLİK
Bölgenin sert iklim koşulları, madenin inşası ve işletilmesi sürecinde büyük zorluklar yaratmıştır. Kış mevsimi ortalama yedi ay sürerken, sıcaklıklar sık sık -40 °C'nin altına düşmektedir. Yaz aylarında ise donmuş toprak, çamura dönüşerek çalışmaları zorlaştırmakta ve binaların güvenliğini tehdit etmektedir. Tüm bu zorluklara rağmen, 1957 yılında faaliyete geçen maden, kısa sürede yüksek karlılık oranlarına ulaşmıştır. Mir, 1960'lı yıllarda Sovyetler Birliği'nin en büyük elmas madeni olarak yıllık ortalama 10 milyon karat elmas üretmiştir. Maden, 2001 yılında güvenlik gerekçeleriyle açık ocak madenciliğine son vererek yeraltı madenciliği yöntemine geçmiştir. Günümüzde, dünyanın en büyük elmas üreticilerinden biri olan Rus madencilik şirketi Alrosa tarafından işletilmektedir. Madenin derinliği ve çapı, bölgedeki hava sahasının kullanımı üzerinde de etkili olmakta; dev çukurun oluşturduğu hava akımları, uçuşları tehlikeli hale getirdiği için bölge uçuşlara kapatılmıştır.