15 Ocak 1919'da Boston'un North End semti, akıllara kazınan bir trajediye sahne oldu. Yaklaşık 8,7 milyon litre endüstriyel şurubun (melas) depolandığı devasa bir tankın infilak etmesiyle, şehrin sokakları adeta bal rengi bir ölüm dalgasıyla yutuldu. Bu olay, endüstriyel kazaların ne denli yıkıcı olabileceğinin somut bir kanıtı olarak tarihe geçti.
SAATTE 56 KİLOMETRELİK ŞEKER KASIRGASI
Tankın patlamasıyla oluşan 8 metre yüksekliğindeki kahverengi dalga, saatte 56 kilometre gibi akıl almaz bir hızla şehri sardı. Bölge sakinleri ilk başta deprem zannettiği bu ani yıkımı, saniyeler sonra karşılarında yükselen devasa bir şeker kütlesiyle anladı. Bu yoğun sıvı sel, önüne çıkan her şeyi yerle bir etti; binaları kökünden söktü, trenleri raydan çıkardı ve adeta bir tsunami gibi ilerledi. O dönemin dondurucu soğukları, sızan şurubun hızla katılaşmasına ve daha da yapışkan bir hale gelmesine neden olarak kurtarma çalışmalarını imkansızlaştırdı. Dizlere kadar pekmez içinde hayatta kalma mücadelesi veren yaralılara ulaşmaya çalışan kurtarma ekipleri, kelimenin tam anlamıyla bataklıkta ilerlemek zorunda kaldı. Bu korkunç olayda maalesef 21 kişi hayatını kaybetti, 150 kişi ise yaralandı.
MÜHENDİSLİK STANDARTLARINI DEĞİŞTİREN FACİA
Olay yerinde yapılan titiz incelemeler, patlayan tankın gerekli standartlara uygun olarak inşa edilmediğini ve kritik güvenlik testlerinin kasıtlı olarak göz ardı edildiğini ortaya koydu. Bu "tatlı ama ölümcül" felaket, ABD hukuk tarihinde bir dönüm noktası oldu. Mühendislik projelerinde sıkı denetim ve zorunlu imza prensiplerini içeren ve günümüzde hala yürürlükte olan birçok güvenlik yasası, bu trajedinin ardından hayata geçirildi. Boston Melas Faciası, endüstriyel güvenlik konusundaki zafiyetlerin bedelinin ne kadar ağır olabileceğini tüm dünyaya acı bir şekilde göstermiştir.