El sanatlarının köklü ve önemli dallarından biri olan yorgancılık mesleği, günümüzde hızla yok olma tehlikesiyle karşı karşıya. Sanayileşmenin getirdiği makineleşmiş üretim, el emeği göz nuru yün ve pamuk yorganları geri plana iterek bu geleneksel mesleği neredeyse tarihe karıştırıyor.
Yarım Asırlık Emek Sona Eriyor
Kırklareli'nde tam 50 yıldır yorgancılık yapan 63 yaşındaki Yusuf Çebi, mesleğinin geleceği hakkında duyduğu derin endişeyi dile getiriyor. 12 yaşında çırak olarak başladığı bu kutsal zanaatta yarım asrı deviren Çebi, el emeğinin ve sabrın bu mesleğin temel direği olduğunu vurguluyor. Geçmişten günümüze yaşanan değişimi ve mesleğinin karşılaştığı zorlukları kendi hikayesiyle anlatıyor.
Çırak Bulmak Mümkün Değil: Meslek Sonu Geliyor
Yusuf Çebi, mesleğinde ne çırak ne de usta yetiştiğini belirterek, “Bu mesleği severek yaptım, şu anda devam ettirmeye çalışıyorum. Bizden sonra bu mesleğin devam edeceğini düşünmüyorum, kimsenin yapabileceğini zannetmiyorum. Elimden geldiği kadar ve sağlığım müsaade ettiği sürece yorgancılığı devam ettirip, mesleğimi sonlandıracağım” sözleriyle gelecek kaygısını dile getiriyor. Yeni eleman yetişmediğini, kimsenin artık çocuğunu yorgancıya çırak olarak göndermediğini ifade eden Çebi, el emeği yorganların hem daha sağlıklı hem de daha düzgün olduğunu hatırlatarak, yorgancılığın devam etmesinden yana olduğunu belirtiyor.
