Küresel gemi trafiği haritalarında, Kuzey Pasifik'in binlerce kargo gemisiyle dolu olduğunu görürüz. Ancak, Güney Pasifik'in derinliklerinde bambaşka bir tablo yatıyor: Tamamen boş, sessiz ve ıssız bir 'su çölü'. Bu durumun ardında yatan nedenler ise oldukça çarpıcı.
YÜKSEK RİSK VE MALİYETLİ GEÇİŞ
Deniz ticaretinin ağırlıklı olarak Kuzey Yarımküre'deki büyük aktarma merkezlerine dayanması, Güney Pasifik rotasında yakıt ikmali için uygun ara limanların bulunmamasına yol açıyor. Buna ek olarak, 'uğultulu kırklar' ve 'öfkeli elliler' olarak bilinen, ekstrem rüzgarların yarattığı devasa dalga blokları, modern şilepler için bile geçişi hem yüksek riskli hem de maliyetli hale getiriyor. Olası bir mekanik arıza durumunda, acil durum hastaneleri veya kurtarma helikopterlerinin ulaşamayacağı kadar izole bir bölgede mürettebat tamamen çaresiz kalıyor.
UZAY ARAÇLARININ SON DURAĞI: NEMO BURNU
Bu okyanus ıssızlığının tam kalbinde, herhangi bir kara parçasına en az 2.688 kilometre uzaklıkta bulunan ve 'erişilemezlik kutbu' olarak tanımlanan Nemo Burnu yer alıyor. Böylesine yüksek bir izolasyon seviyesi, bölgenin 400 kilometre yukarısından geçen Uluslararası Uzay İstasyonu'ndaki (ISS) astronotlar için bile ilginç bir gerçeği ortaya koyuyor: O an dünyada Nemo Burnu'na en yakın insan topluluğu, onlar oluyor. Deniz trafiğinin ve balıkçılık faaliyetlerinin neredeyse sıfır olduğu bu koordinat, küresel uzay ajansları tarafından ömrünü tamamlamış uyduların ve uzay istasyonlarının kontrollü düşüş alanı olarak kullanılıyor. 1970'lerden bu yana, yüzlerce uzay çöpü, son olarak 2001'de imha edilen Rus Mir Uzay İstasyonu dahil olmak üzere, Şili ve Yeni Zelanda hükümetlerinin koordinasyonuyla bu noktaya yönlendirildi. Hatta Uluslararası Uzay İstasyonu'nun da 2030 yılında bu okyanus mezarlığına indirilerek tamamen batırılması planlanıyor.
DENİZ YAŞAMINI ENGELLEYEN GÜNEY PASİFİK GİRDABI
Bölgenin hem insansız ve gemisiz olması hem de biyolojik olarak ıssız kalmasının ardında okyanusbilimsel bir açıklama yatıyor. Bölge, kendi ekseni etrafında devasa bir hızla dönen 'Güney Pasifik Girdabı' adlı akıntı sisteminin tam merkezinde bulunuyor. Bu girdap, okyanusun derinliklerindeki soğuk ve mineral açısından zengin suların, deniz besin zincirinin ana omurgasını oluşturan yüzeye çıkışını engelliyor. Besin maddelerinin yüzeye ulaşamaması nedeniyle plankton oluşumu gerçekleşmiyor, bu da balık popülasyonunun ve diğer deniz canlılarının bu hattı terk etmesine neden oluyor. Sonuç olarak, sıcak, berrak ancak biyolojik olarak tamamen verimsiz olan bu su kütlesi, balıkçılık endüstrisinin de rotayı tamamen terk etmesiyle Güney Pasifik'teki mutlak izolasyon döngüsünü tamamlıyor.