Havacılık tarihinde unutulmaz bir yer edinen ancak ömrü sadece 18 dakika süren Rus projesi MiG 1.44, F-22 Raptor'a rakip olarak tasarlanmış olmasına rağmen ekonomik zorluklar nedeniyle tarihin tozlu sayfalarına karıştı.
GÖKLERİN HAKİMİYETİ İÇİN BÜYÜK PROJE
Sovyetler Birliği'nin dağılma sürecinde, Amerika'nın gizli savaş uçağı teknolojisine bir yanıt olarak geliştirilen bu iddialı proje, yalnızca tek bir test uçuşu yapabildi ve fon yetersizliği nedeniyle sonsuza dek hangara çekildi. 1980'lerin sonunda Mikoyan Tasarım Bürosu tarafından hayata geçirilen MiG 1.44, Batılı dördüncü nesil savaş uçaklarını geride bırakarak Amerikan hava üstünlüğünü sarsma hedefiyle yola çıkmıştı. Mühendislere verilen görev, radarda tespit edilmesi zor, olağanüstü manevra kabiliyetine sahip ve art yakıcı (afterburner) kullanmadan süpersonik hıza ulaşabilen bir uçak yaratmaktı.
TASARIM VE TEKNOLOJİ HARİKASI AMA ZAMANLAMASI YANLIŞ
Alışılmışın dışında bir 'ördek kanat' tasarımı ve devasa üçgen yapısıyla dikkat çeken MiG 1.44, aerodinamik açıdan döneminin oldukça ilerisindeydi. Amerikan F-22'nin 'hayalet' (stealth) konseptine odaklanmasının aksine, Rus mühendisler MiG 1.44'te farklı bir yaklaşım sergiledi. Uçağın gövde geometrisi ve motor yapısı onu tam olarak görünmez kılmasa da, gelişmiş elektronik harp sistemleri, kompozit malzeme kullanımı ve eşsiz manevra kabiliyetiyle bu açığın kapatılması amaçlanıyordu. Ancak projenin kaderi, uçağın teknik özelliklerinden çok, Sovyetler Birliği'nin dağılması ve ardından yaşanan derin ekonomik krizle belirlendi. Bu pahalı rüya, Rus savunma sanayisi tarafından finanse edilemez hale geldi.
TARİHİ UÇUŞ VE SONRASI
29 Şubat 2000 tarihinde, Moskova yakınlarındaki Gromov Uçuş Araştırma Enstitüsü'nde tarihi bir an yaşandı. MiG 1.44, bin metre yüksekliğe çıkarak havalimanı etrafında sadece iki tur attı. İniş takımları bile kapatılmadan gerçekleştirilen bu sembolik uçuş tam 18 dakika sürdü. Bu kısa süre, uçağın gökyüzüyle kurduğu ilk ve son temas oldu. Seri üretime asla geçemeyen ve bir daha havalanmayan MiG 1.44, günümüzde Rus havacılık sanayisi için hüzünlü bir teknolojik deney ve 'başarılamamış bir devrim' olarak anılmaktadır.