Uluslararası Yerli İşleri Çalışma Grubu'nun (IWGIA) 2025 yılına ait raporuna göre, İsrail'in Necef-Nekab (Negev) bölgesinde yaşayan Bedeviler, nüfuslarının yaklaşık %3,5'ini oluşturmasına rağmen temel insani haklardan mahrum bir yaşam sürüyorlar. Bu yarı göçebe topluluk, devletin tanımama politikaları ve artan yıkımlarla başa çıkmak için büyük bir mücadele veriyor.
DEVLET TARAFINDAN TANINMAYAN KÖYLER
Necef bölgesinde 305 bin Bedevi yaşıyor, fakat bunların yarısından fazlası yalnızca devletin resmi olarak tanıdığı 11 köyde ve planlı kasabalarda ikamet ediyor. Geriye kalan büyük nüfus ise tanınmayan 35 köyde yaşıyor ve bu köylerde elektrik, su, eğitim ve sağlık gibi en temel kamu hizmetlerine erişim imkanı bulunmuyor. Bu durum, Bedevileri İsrail'in en yoksul ve marjinal topluluğu haline getiriyor.
YIKIMLAR VE YENİ YASALAR
İsrail hükümeti, 2024 yılı itibarıyla tanınmayan köylerdeki ev yıkımlarını artırarak 4.900'den fazla evi yerle bir etti. Ümmü el-Hiran köyü, yeni bir Yahudi yerleşimi kurulması amacıyla tamamen yıkıldı. Bu yıkımlar, Ulusal Güvenlik Bakanı Itamar Ben-Gvir tarafından Bedevi topluluklarının yarattığı iddia edilen 'anarşiyi' çözmek için gerekli bir adım olarak savunuluyor. Ancak, Necef'teki Bedevi yerleşimlerini düzenleme iddiasıyla gündeme getirilen 'Rifman Yasası', tartışmalara yol açıyor. Destekçileri bunu entegrasyon aracı olarak görse de, bağımsız gözlemciler ve insan hakları örgütleri, yasanın Bedevileri kısıtlayıcı bir hukuki rejime tabi tuttuğunu vurguluyor. Bedevi dernekleri ve sivil toplum kuruluşları, bu yasaya karşı direniş gösterirken, barışçıl eylemlerinin yerel düzeyde önemli kazanımlar elde ettiğini kanıtlıyor.
