Arjantin, önümüzdeki yıllarda devasa bir dış borç ödeme yüküyle karşı karşıya kalacak. Cumhurbaşkanı Javier Milei'nin yeniden seçilmeyi hedeflediği 2027 yılında, ülkenin 32 milyar doları aşan bir döviz borcu ödemesi yapması gerekecek. Bu durum, ülkenin mali disiplinini ve ekonomik istikrarını yeniden gündeme getiriyor.
MİLYARLARCA DOLARLIK BORÇ YÜKÜ
Uluslararası Para Fonu (IMF) verilerine göre, Arjantin'in 2027 yılında yalnızca anapara olarak ödemesi gereken döviz miktarı 23 milyar doları bulacak. Faiz ödemeleri de eklendiğinde bu rakam 32 milyar doların üzerine çıkıyor. Bu, Arjantin'in 2022 ve 2023 yıllarından bu yana karşılaştığı en yüksek yıllık borç yüklerinden biri olma özelliği taşıyor. O dönemlerde bu ödemeler, IMF'nin ülkeye sağladığı milyarlarca dolarlık yeni kaynaklarla finanse edilmişti.
DEVASA FİNANSAL DESTEK PAKETİ
Bu zorlu tablo karşısında Arjantin'e destek olmak amacıyla üç uluslararası finans kuruluşu toplam 42 milyar dolarlık yeni bir destek paketi sağladı. IMF, ülke için dört yıllık 20 milyar dolarlık bir kurtarma programını onaylarken, Dünya Bankası 12 milyar dolar, Amerikan Devletleri Kalkınma Bankası (IDB) ise 10 milyar dolarlık bir anlaşma planladığını duyurdu. Ekonomi Bakanı Luis Caputo, bu kaynakların Merkez Bankası rezervlerini güçlendirmesi ve enflasyonla mücadele sürecini devam ettirmesi beklendiğini belirtti. Bu paketle birlikte, 2019'dan beri uygulanan döviz kontrollerinin kaldırılması ve peso'nun dolar karşısında daha serbest dalgalanması öngörülüyor.
PİYASA GÜVENİ ARTTI, ANCAK RİSKLER GİDERİLMİŞ DEĞİL
Milei yönetiminin sıkı mali politikaları ve uluslararası finans kuruluşlarından sağlanan destek, Arjantin'in risk primini son sekiz yılın en düşük seviyesine çekti. Ancak IMF uzmanları, ülkenin borcunun sürdürülebilir olup olmadığı konusunda 'olağanüstü riskler' bulunduğuna dikkat çekiyor. Moody's ve UBS gibi finans kuruluşları, Arjantin'in borçlarını ödeme olasılığının arttığını belirtse de, 2027'deki borç vadelerinin kritik bir genel seçimle çakışması gibi faktörler belirsizliği koruyor. Diğer yandan, kemer sıkma politikaları enflasyonu düşürürken, halkın alım gücünde ciddi bir gerileme ve istihdam kayıpları yaşanıyor.
