Brezilya’nın Bahia kıyılarından yaklaşık 70 kilometre açıkta yer alan volkanik Santa Barbara Adası, oldukça ilginç bir hayatta kalma hikayesine tanıklık ediyor.
KEÇİLERİN TARİHİ
Adada yaklaşık 250 yıldır varlığını sürdüren bir keçi sürüsü, hiç tatlı su kaynağı olmadan yaşamını devam ettiriyor. Tarihi kayıtlar, bu keçilerin 18. yüzyılda sömürgeciler tarafından acil gıda kaynağı olarak adaya bırakıldığını gösteriyor. Ancak insanlar adayı terk edince, keçiler bu ıssız ve kurak ortamda kendi başlarına kalmış durumda.
SU İHTİYACININ KARŞILANMASI
Abrolhos Milli Deniz Parkı yetkilileri ve bilim insanları, uzun süreli gözlemler sonucu keçilerin doğrudan su içtiğine dair hiçbir kanıt bulamadı. Uzmanlar, bu hayvanların sıvı ihtiyaçlarını karşılamak için iki temel strateji geliştirdiğini düşünüyor: Beldroega gibi etli bitkiler, keçilerin ana sıvı kaynağı olabilir. Ayrıca, keçilerin zamanla deniz suyundaki tuzu süzebilecek veya vücuttaki suyu minimum düzeyde harcayacak şekilde fizyolojik değişimler geçirmiş olabileceği üzerinde duruluyor.
TEHDİT VE KORUMA ÇABALARI
Keçilerin bu zorlu koşullardaki başarısı, adanın yerli ekosistemine tehdit oluşturuyor. Chico Mendes Biyoçeşitlilik Koruma Enstitüsü (ICMBio), sürünün endemik bitki örtüsüne zarar verdiğini ve nadir deniz kuşlarının yuvalarını tahrip ettiğini belirtti. Bu sebeple, adada kalan son 27 keçi tahliye edilerek koruma altına alındı. Bilim insanları, bu hayvanların ekstrem dayanıklılığının sırlarını çözmeyi hedefliyor.
