• 21 Nisan 2015, Salı 12:25
MisafirKalem

Misafir Kalem

Ölülerin yönettiği ülke ... (Dr. Zümrüt Yağmur )
Yıllardır Azerbaycan ve Ermenistan arasında süren çatışan her iki ülkenin vatandaşı artık bu savaşta bir şekilde kurban olduğunu anlar. Türkiye'nin "Her gün" sitəsində yayımlanan bir makale bu açıdan dikkatimi çekti. Grand Alaverdiyan adlı bir Ermeni kadını Ermenistan'da açlık ve sefaletde yaşayan halkın iktidarlar tarafından aldatıldığından yazıyor. Üstelik makale yazarı bu yalanların Karabağ üzerinden söylendiyini yazıp işgal ettikleri toprakları bugün yaşadıkları felakete neden olarak gösteriyor.

Tabii, makalede Qarabaq toprağının Ermenilere ait olmaması gibi yüksek bir itiraf olmadığı gibi, Ermenistan'ın komşu devletlere çektirdiği acıdan ve yaptığı haksızlıklardan yazılmayıb. Belki de bunu beklemeye değmez. Sonucda bunu yazan kadın Zori Balayan kimilerinin Ermeni toplumuna akıttığı zehirli düşünceden özgür olamaz. Rusya'nın elinde maşa haliyle herkesin artık canını bir şekilde sıktığını itiraf edemeyen ülkenin vatandaşı olmak hoş değil, ama ne yazık ki, Ermeniler zaman zaman ancak ekonomik sorunlar yüzünden kızgınlık etseler de, halen siyasi açıdan bölgeye yaşatdıqları sorunları itiraf edip bundan vaz geçmek niyyətidə değiller.

"Tazminat beklerken ekmek bekler hale gelmek" adlı makalenin yazarı da Ermenistan'ın bugün yaşadığı ekonomik sorunlardan yazıyor. Ancak bu kadar ... Tabii ki, makale yazarı o kadar geniş yürekli olamıyor ve onu da itiraf etmiyor ki, işte ülkesinin yarattığı sorunlar yüzünden bölgede iki ülke, Azrbaycan ve Türkiye bugün farklı, ama ciddi sorunlarla karşı karşıyadır.
Ama ne olursa olsun milli duygular ve Azerbaycan Türklerinin her şey bir yana, Hocalı'da yaşadığı trajediyi, yüzlerce insanın katlini, 8 ailenin tamamen yeryüzünden silinmesini bile bir an bir kenara koymaya çalışalım. Yahut yazılanlara "ilahi adalet" de söyledi geçmeyelim. Q. Alaverdiyanın annesi evinde acı acı ağlarken "Karabağ'da da ailəsəni yitirmiş yüzlerce kadın ağlıyor" deyip tüm bunları yaşamayı Ermenilerin hak ettiğini de düşünmeyiz.

Allah'ın karışmadan soğukkanlı şekilde soralım?
Gerçekten iki halka gerekli miydi yüzyılların düşmənçiyi? ... Bugün bölgedeki ülkelerin baş belasına çevrilmek, düşman karakterinde kimsenin güvenmediği, Rusya'nın elaltısı rolünde olmak Ermenistan'a ne verdi?

Azerbaycan bu savaşta neler kaybetti?

Doğru, bugün Azerbaycan'ın durumu Ermenistan'la aynı değildir. Ama bu Azerbaycan'da iktidarda olan İlham Aliyev'in daha mili ve halka yönelik bir politika yürütmesi ile ilgili bir mesele değildir. Aksine, bugün Azerbaycan'da iktidarda olan insanlar Ermenistan yönetiminden daha fazla antimilli siyaset gerçekleştirir. Sadece, Azerbaycan'ın doğal zenginliği olan petrol bu ülkeyi Ermenistan'ın haline düşmekten kurtarıp, o kadar. Ama yıllardır dünyaya petrol satan bir ülkenin de hali değil şimdiki Azerbaycan'ın halı ... Azerbaycan bugün daha fazla zenginlik, daha çok milyardalar toplama uğruna savaş meydanını andırıyor. Azerbaycan ekonomisi aslında, olabileceği yerden kat kat düşük seviyededir. Oysa, azerbayan geçen yüzyılın 90- cı yıllarında Elçibey'in önderliğinde kurulan demokratik hakimiyet kalmış olsaydı, şimdi Azerbaycan'da durum farklı ve daha kalp açan idi.

Ermenistan'ın Azerbaycan'a vurduğu hasarı düşününce akla talanmış, işgal altındaki Karabağ gelebilir. Ama değil, Karabağ Azerbaycan'ın bir parçasıdır ve Ermenilerin ne demesinden bakılmaksızın da bu ülkenin halkı başka bir olguyla razılaşmayacaq. İlham Aliyev iktidarı da bunu bilir ve yıllardır hatta topraklarımızın işgal edilmesinde büyük rolü olan Rusya'nın yanında yer almış olsa da Karabağ'ın kaderini Ermenistan'ın lehine çözmeye cesaret etmiyor. Her ne kadar iktidarda oldukları dönemde Azerbaycan'da halkı ezip siyasi düşünceden mahrum etmeye çalışıp hatta müeyen vesilelerle buna nail olmuş görünseler de, Karabağ konusunda halen risk edemedikleri göz önündedir.

Azerbaycan'a çarpan darbeye qayıdarsaq ...

Bu savaşta Azerbaycan'a çarpan en büyük darbe kurulmuş demokrat yönetimin iktidardan gitmesidir. Çünkü işte Karabağ cephesindeki gerginlikler sonucu oluşmuş siyasi stuasiyada Azerbaycan'ın demokratik güçleri hakimiyeti Haydar Aliyev'e vermek zorunda kaldı.

Böylece, Azerbaycan diktatör bir rejimin tabeliçiliyinə geçerek gelişmiş dünyadan koparıldı.

Yıllar geçiyor ve her iki ülkenin durumu ortada ... Üç Kafkas ülkesinden ikisi Rusya'nın etkisi altında antidemokratik yapıyla sürünmektedir. Ama Rusya'nın caynağında kendisinin kurtarmış Gürcistan tüm ekonomik zorluklara rağmen, geleceğe umutla bakıyor. Demek ki, Ermeni bu anlamsız savaşı başlamak təkçə Azerbaycan'a hasar vurmadı, hem de kendini modern ve gelişmiş dünyadan mahrum etti Rusya'nın maşası olmak karakterinden çıkamadı.

Ama ne olursa da, bugün Ermenistan ekonomik sorunların elinde kalsa da, nüfus ülkeyi terk etse de, yine de bu ülkeyi diriler değil, ölüler yönetiyor. 1915'te sözde soykırımda güya ki, "öldürülen" ölüler. Ve bu "ölülerin" ülkeye hiçbir yararı olmadığını basit insanlar itiraf edip deseler de, ülkenin siyasi ve bilimsel eliti görünüyor bu "ölülerin" ülkeye yaydığı yalan üfunətindən xoshal olduklarından onlardan vazgeçmek istemiyorlar.

Bu durumda söz halka düşüyor. Karabağ'da ölen, savaşmaya zorlanan, kandırılan, "Büyük Ermenistan" hayalleri ile zəhərləndirilib felakete sürüklenen Ermeni halkına ..
Yukarıda adı geçen makalenin müəlifinin dediği gibi, birazdan Ermenisiz kalan Ermenistan'da soykırım anıtını ziyaret etmeye insan olmazlar. Kim Qardaşyanı da Ermenistan'a her zaman getirmek olmaycaq galiba ...

Ac insanlara toprak değil, ekmek gerekir.

Azerbaycan halkına iki ay sonra düzenlenecek Avrupa Oyunları Olimpiyadası gerekmediği gibi ...

Bakü'nün süslü ve aydınlık sokaklarında işsiz insanlar kendini mutlu sayabilir bilmediği gibi, Erivan'ın da karanlık küçələridə aç insanlar Karabağ'dan getirilen topraktan yiyip Doymayacaqsiz.
Ne de kendisi çökmekde olan Rusya Ermenistan'ı doyuracak.

Son kaplama ...

Karabağ'a gelince, bence Ermeni tarihçileri ciddi düşünmelidirler. Türkiye artık nasıl yıllardır, Ermenistan'a 1915 yılı olaylarını araştırmak için işbirliği öneriyor. Ama bu öneriye karşılık alamayıp, neden, çünkü işe ciddi araştırma katılacak, bu yalanın işfa olunacağından emindirler. Karabağ da bağlı durum aynıdır ve Ermeni tarihçileri de muhtemelen bundan iyi xəbərdadır.
Bugün Türkiye'ye karşı konulan iddialara gelince ... İnanın, bu yalan yarın yine de Ermenistan'ın aleyhine dönüşecek. Ermenistan'ın aç insanınısa Vatikan veya Avrupa Birliği'ndeki herhangi ülke, Rusya yedirməyəcək.

Ümit yine de Türkiye'ye ve bence, Ermenistan bu son UMD ışığını da kendisi için söndürmemeli.

Dr. Zümrüt Yağmur

***********************************************

İllərdir Azərbaycan və Ermənistan arasında sürən  münaqişədə  hər iki ölkənin vətəndaşı artıq bu müharibədə bir şəkildə qurban  olduğunu anlayır. Türkiyənin “ Hər gün” sitəsində yayımlanan bir məqalə bu baxımdan diqqətimi  çəkdi. Qranik Alaverdiyan adlı bir erməni qadını Ermənistanda aclıq və səfalətdə yaşayan xalqın iqtidarlar tərəfindən aldadıldığından yazır. Üstəlik məqalə müəllifi bu yalanların Qarabağ üzərindən söyləndiyini yazıb işğal etdikləri torpaqları  bu gün yaşadıqları fəlakətə səbəb kimi göstərir.
 Təbii, məqalədə Qarabaq torpağının ermənilərə aid olmaması kimi yüksək bir etiraf olmadığı kimi,  Ermənistanın qonşu dövlətlərə  çəkdirdiyi acıdan və etdiyi haqsızlıqlardan yazılmayıb. Bəlkə də bunu gözləməyə dəyməz. Sonucda bunu yazan qadın Zori Balayan kimilərinin erməni cəmiyyətinə axıtdığı  zəhərli ideyadan azad  ola bilməz.  Rusiyanın əlində maşa  halı ilə hər kəsin artıq canını bir şəkildə sıxdığını etiraf edə bilməyən ölkənin vətəndaşı olmaq xoş deyil, amma nə yazıq ki, ermənilər zaman-zaman ancaq iqtisadi sorunlar üzündən narazılıq etsələr də, hələ də siyasi çəhətdən bölgəyə yaşatdıqları problemləri etiraf edib bundan vaz keçmək niyyətidə deyillər.
“Təzminat bəklərkən əkmək bəklər hala gəlmək” adlı məqalənin müəllifi də Ermənistanın bu gün yaşadığı iqtisadi sorunlardan yazır. Ancaq bu qədər... Təbii ki, məqalə müəllifi o qədər geniş ürəkli ola bilmir və onu da etiraf etmir ki, məhz ölkəsinin yaratdığı problemlər üzündən bölgədə iki ölkə, Azrbaycan və Türkiyə bu gün fərqli, amma ciddi sorunlarla üz-üzədir.  
Amma nə olursa olsun milli hisslər və Azərbaycan türklərinin hər şey bir yana, Xocalıda yaşadığı faciəni, yüzlərlə insanın qətlini, 8 ailənin tamamən yer üzündən silinməsini belə bir anlığa bir kənara qoymağa çalışaq.  Yaxud yazılanlara “ilahi ədalət” də deyib keçməyək.   Q. Alaverdiyanın anası evində acı-acı ağlarkən  “Qarabağda da ailəsəni itirmiş yüzlərlə qadın ağlayır” deyib  bütün bunları yaşamağı ermənilərin haqq etdiyini də düşünməyək.
Allahın işlərinə qarışmadan soyuqqanlı şəkildə soruşaq?
Doğurdanmı iki xalqa lazım idimi əsrlərin düşmənçiyi?...  Bu gün bölgədəki ölkələrin baş bəlasına çevrilmək, düşmən obrazında kimsənin güvənmədiyi, Rusiyanın əlaltısı rolunda olmaq Ermənistana nə verdi?
Azərbaycan bu savaşda nələr itirdi?
 Düzdür, bu gün Azərbaycanın durumu  Ermənistanla eyni deyil. Amma bu Azərbaycanda iqtidarda olan İlham Əliyevin daha mili və xalqa yönəlik bir siyasət yürütməsi ilə bağlı bir məsələ deyil. Əksinə, bu gün Azərbaycanda iqtidarda olan insanlar Ermənistan rəhbərliyindən daha artıq antimilli siyasət həyata keçirir. Sadəcə, Azərbaycanın təbii sərvəti olan neft  bu ölkəni Ermənistanın halına düşməkdən xilas edib, o qədər.  Amma  illərdir dünyaya neft satan bir ölkənin də halı deyil indiki Azərbaycanın halı...  Azərbaycan bu gün daha çox sərvət, daha çox milyardalar toplama uğrunda savaş meydanını xatırladır. Azərbaycan iqtisadiyyatı əslində, ola biləcəyi yerdən qat-qat aşağı səviyyədədir. Halbuki, Azərbayanda keçən əsrin 90- cı illərində Elçibəyin başçılığı ilə qurulan demokratik hakimiyyət qalmış olsaydı, indi Azərbaycanda durum fərqli və daha ürək açan idi.
Ermənistanın Azərbaycana vurduğu ziyanı düşünəndə ağıla talanmış, işğal olunmuş Qarabağ gələ bilər. Amma deyil, Qarabağ Azərbaycanın bir parçasıdır və ermənilərin nə deməsindən asılı olmayaraq da  bu ölkənin xalqı  başqa bir faktla razılaşmayacaq. İlham Əliyev iqtidarı da bunu bilir və illərdir hətta torpaqlarımızın işğal olunmasında böyük rolu olan Rusiyanın yanında yer almış olsa da Qarabağın taleyini Ermənistanın xeyrinə həll etməyə çəsarət etmir. Hər nə qədər iqtidarda olduqları dönəmdə Azərbaycanda xalqı əzib siyasi düşüncədən məhrum etməyə çalışıb hətta müəyən məqamlarda buna nail olmuş görünsələr də, Qarabağ məsələsində hələ də risk edə bilmədikləri  göz önündədir.
Azərbaycana dəyən zərbəyə qayıdarsaq... 
Bu savaşda Azərbaycana dəyən ən böyük zərbə  qurulmuş demokrat hakimiyyətin  iqtidardan getməsidir. Çünki məhz Qarabağ çəbhəsindəki gərginliklər nəticəsində yaranmış siyasi stuasiyada Azərbaycanın demokratik qüvvələri hakimiyyəti Heydər Əliyevə vermək məcburiyyətində qaldı. 
Beləcə, Azərbaycan diktator bir rejimin tabeliçiliyinə keçərək inkişaf etmiş dünyadan qoparıldı.   
İllər keçir və hər iki ölkənin durumu ortada... Üç Qafqaz ölkəsindən ikisi Rusiyanın təsiri altında antidemokratik quruluşla  sürünməkdədir. Amma Rusiyanın çaynağından özünün xilas etmiş Gürcüstan bütün iqtisadi çətinliklərə baxmayaraq, gələcəyə ümidlə baxır. Demək ki,  Ermənisan  bu mənasız  savaşı başlamaqla  təkçə Azərbaycana ziyan vurmadı, həm də özünü müasir və inkişaf etmiş dünyadan məhrum edib Rusiyanın maşası olmaq obrazından çıxa bilmədi.
Amma nə olursa da, bu gün Ermənistan iqtisadi problemlərin əlində qalsa da, əhali ölkəni tərk etsə də, yenə də bu ölkəni dirilər deyil, ölülər idarə edir. 1915-ci ilin qondarma soyqırımda güya ki, “öldürülən” ölülər. Və bu “ölülərin” ölkəyə heç bir yararı olmadığını sadə insanlar etiraf edib desələr də, ölkənin siyasi və elmi elitası görünür  bu “ölülərin” ölkəyə yaydığı yalan üfunətindən xoşhal olduqlarından onlardan əl çəkmək istəmirlər.
Belə olan halda söz xalqa düşür. Qarabağda ölən, savaşmağa məcbur edilən, aldadılan, “Böyük Ermənistan” xəyalları ilə zəhərləndirilib fəlakətə sürüklənən erməni xalqına..
Yuxarıda adı çəkilən məqalənin müəlifinin dediyi kimi, bir azdan ermənisiz qalan Ermənistanda  genosid abidəsini ziyarət etməyə insan tapmayacaqlar. Kim Qardaşyanı da Ermənistana hər zaman gətirmək olmaycaq yəqin...
Ac insanlara torpaq deyil, çörək lazımdır.
Azərbaycan xalqına iki ay sonra keçiriləcək Avropa Oyunları Olimpiyadası lazım olmadığı kimi...   
Bakının bəzəkli və işıqlı küçələrində işsiz insanlar özünü xoşbəxt saya bilmədiyi kimi, Yeravanın da qaranlıq küçələridə ac insanlar Qarabağdan gətirilən torpaqdan yeyib doymayacaq.
Nə də özü çökməkdə olan Rusiya Ermənistanı doyuracaq. 
Son haşiyə...
Qarabağa gəlincə, məncə erməni tarixçiləri ciddi düşünməlidirlər. Türkiyə artıq necə illərdir ki,  Ermənistana 1915- ci il hadisələrini araşdırmaq üçün işbirliyi təklif edir. Amma  bu təklifə qarşılıq ala bilməyib, nədən, çünki işə ciddi araşdırma qatılarsa, bu yalanın işfa olunacağından əmindirlər.  Qarabağla da bağlı vəziyyət eynidir və erməni tarixçiləri də yəqin ki, bundan yaxşı xəbərdadır.  
Bu gün Türkiyəyə qarşı qoyulan iddialara gəlincə... İnanın, bu yalan sabah yenə də Ermənistanın əleyhinə çevriləcək. Ermənistanın ac insanınısa Vatikan və ya Avropa Birliyindəki  hansısa ölkə, Rusiya yedirməyəcək.
Ümid yenə də Türkiyəyədir və məncə, Ermənistan bu son ümd işığını da özü üçün söndürməməlidir.
Dr. Zümrüd Yağmur

MAKALEYE YORUM YAZIN

Dikkat! Suç teşkil edecek, yasadışı, tehditkar, rahatsız edici, hakaret ve küfür içeren, aşağılayıcı, küçük düşürücü, kaba, pornografik, ahlaka aykırı, kişilik haklarına zarar verici ya da benzeri niteliklerde içeriklerden doğan her türlü mali, hukuki, cezai, idari sorumluluk içeriği gönderen Üye/Üyeler’e aittir.


YAZARLAR

tümü
yukarı çık