Tanrı Demeyelim mi?

 Televizyondaki konuşmalarımda çok çok Tanrı diyormuşum ve bunu birileri eleştiriyormuş. Bunu bana anlatan kişiye soruyorum neden eleştiriyorlar? “Çünkü Tanrı sözünü Hıristiyanlar kullanırmış” diyor.
“Tanrım, Hıristiyanlar Türkçe konuşmaya mı başlamışlar?” diye takılıyorum. Yıllar önce Ortodoks Türkler olan Gagauzlar’ın kiliselerine gitmiştim. Ayinlerini Türkçe yapıyorlardı ama Tanrı değil, Allah diyorlardı. Şöyle: “Allah’ım günahlarımı akla… Beni pakla…”
Bana eleştirildiğimi anlatan kişiye dedim ki: Muhittin Arabi “Futuhat” (Prof. Dr. Nihat Keklik Kültür Bakanlığı Yayınlarından) adlı kitabında şöyle söyler:

Allah’a dua ederken:
“Frenkler: Ey Kribatur,
Acemler: Ey Hûday,
Türkler: Ey Tanrı,
Habeşler: Ey Vâk,
Rumlar: Ey Siyâ,
Ermeniler: Ey Asfâc,
Araplar: Ey Allâh diye seslenirler.”
Fakat bütün bu değişik lafızlar, aynı manaya delalet eder.

Bugünlerde Yunus Emre’nin Divanını yeniden okudum ve yeniden gördüm ki Yunus Emre Tanrıdan söz ederken Tanrı diyor. Allah veya Hakk dediği yerler de var elbette. Türkçe Çalap sözünü de çok çok kullanmış. Bugün artık Türkçe de bu söz kullanılmıyor.
Yunus Emre’den örnekler verelim:

Tanrı için ey uslular
Gönlüm bana buluverin
Vardı dost ile buluştu
Bana gelip oyun vermez

Eksik olmam ehillerden
Kaça görün cahillerden
Tanrı bizar bahillerden (bahil: cimri demek)
Bahil didar görür değil

Çalabın dünyasında
Yüz bin türlü sevgi var.
Kabul et kendi özüne
Gör hangisi layıktır.

Her kandaki gözüm baka
Çalap hazırdır mutlaka
Şol canki tapmadı Hakka
Assısı yok ziyandadır (Assı: kazanç)

Allah benim dediğime
Vermiş verir aşk varlığın
Kimdeki var bir zerreki aşk
Çalap varlığı ondadır.
Tanrı sözü Tengri biçiminde Hoca Ahmet Yesevi’de de birçok Türk büyüğünde de kullanılır. Kullanılmaz diyenler varsın kullanmasınlar.

YORUM EKLE