Dört yılın ardından

 Hayattaki en önemli şeylerden biride farkında olmak ve halimize şükretmek. Bu şekilde elimzde değerlerin kıymetini bilip boş şeylere üzülmeye ve başkalarını üzmeye son verebiliyoruz. Elimizdekilerin farkında olmak ayrıca bize elimize bir daha geçneyecek olan zamanı çok akıllı bir şekilde kullanmamızı sağlıyor. Düşünsenize bu hayatta bizden bir adet var ve bu an bir daha elimize geçemeyecek. Çok hızlı bir şekilde akıyor ve biz bu anı nasıl faydalı ve güzel bir şekilde geçirebiliriz bunun farkında olmak gerçektende paha biçilemez.

Bu ayın sonunda dört yıl çalıştığım iş yerinden ayrılıyorum ve biliyorum ki bu şirekete girdiğimde şu an ki insan değildim. Geliştim, tecrübe edindim ve bir çok değer katıldı hayatımda. Bu iş yerinde çalıştığım insanların hepsinin katkısı var bende. Şükürler olsun ki böyle insanlarla çalıştım ve bir birimize katkıda bulunduk. Hepsini çok seviyorum ve hepsine minnettarım.

İnsan kendi başına almayacağı ve yapmayacağı bir çok şeyi çalışırken denemek ,başarmak ve sonuca ulaşmak durumunda kalabiliyor. Bunun faydalı tarafı öğrenemeyeceğiz bir hatay tecrübesine ulaşıp kendimize bir değerin katılması. Bu değerin farkına insan ancak bu değeri bir işinde kullandığı zaman anlayabiliyor.

Bu iş yerinde öğrendiklerim;
Kaybetmenin aslında ” Kaybettim” dediğin anda değil bir şeyi bıraktığımız zaman kaybettiğimizi anladım.

Dürüstlüğün her şeyden önemli olduğunu ve dürüst bir insanın önünde kapıların nasıl bir bir açıldığını gördüm.

Bir işi yönetirken sırf daha fazla para getirmesi için o işin başka dallarına da sıçramanın gücü azalttığının ve başlandıysa kesinlikle en az o heyecanı kaybetmeden 2 yıl devam etmenin çok önemli olduğunu anladım.Bütün planlamalarımıza rağmen çoğu zaman bizim stediğimiz değil rabbin istediği şekilde planların şekillendiğini gördüm.

İş yerinde çalışan tüm insanlara gülümsemenin, onlara yardım etmenin ve onları dinlemenin aslında iş yerinden çalışıp para kazanmaktan daha önemli olduğu gördüm. Çünkü aslolan hayattı ve hayatın anlarını birlikte yaşamaktır. Çünkü en önemli işsel başarı bir bir süre sonra unutuluyor.

İş yerinde hem işveren hem de çalışan arkadaşlarımızın bize haksızlık yapmalarından dolayı onlara kırılmak ve kızgınlıkla öfke duyup tavır almanın aslında kişiyi nasıl aşağıya çekip yıktığının farkına vardım.

İnsanları affetmenin ve onların yaptıkları kalbimizi kıran hareketleri unutup onlara iyilik yapıp onları düşünmeye devam etmenin bana iş yerinde güne ve hayata ümitle bakmamı, yeni fikirler bulup, enerjimi daha da arttırdığını gördüm.

Son söz : İş yerinizde ve hayatınızda ki herkes , herşeye rağmen sizin dürüstlük, yardımseverlik ve iyi kalpli olarak kalmanızı sağlamacak için birer vesiledir. Bu anları olumlu değerlendirmek elinizde !

YORUM EKLE