FLAŞ HABER
 HAK yolunu Gönül yolu Bildiler.! HAKKA yürüdüler..!

İLAH-İ kanundur HAKTAN geldiler.! HAKKA yürüdüler..!
Bir almadan Bin bir vererek , Dikenlerden Güller sererek
AHMED YESEVİDEN Her Biri birer ALPEREN olarak … ÖLÜMSÜZLEŞEREK

HAKKA YÜRÜDÜLER!

Aynı devrin,toprağın, kültür ve inancın neslini birbirine düşüren, kanla revan bir mücadelenin içerisine sürükleyip kara eylül ihtilali ile nihayetlendirip , içlerinde inanç ve ideal abidesi Ülkücülerin Şehadeti ile ÖLÜMSÜZLEŞEN,bir Milli destanın ötelendiği gündür 12 Eylül.

Bizim çocuklar başardı lafsıyla, Türk Milletinin İstiklal ve İstikbaline ipotek koymaya çalışan emperyalistlerin bu necip millete nedenli nüfs edebildiğinin ,acziyet,basiretsizlik,ihanet ve uşaklığın oranında sembolüdür 12 Eylül.

Bu melun ihtilale öncesinde zemin hazırlayacak, kaos,kargaşa, provokasyon ve savaş ikliminin arka planına karşı, tıpkı yakın tarihimizde yaşadığımız hain darbe kuşatmasına gösterilen ülkücü refleks ve sonrasındaki sergilenen onurlu duruş benzeri

Her dem ALLAH diyen, Her dem Vatan ve Millet diyen Ülkücülerin dönemin taşeronlarına karşı sergilediği Milli ve onurlu duruşun adıdır. 12 Eylül.

Bu Milli Destana ruh ve yön veren şanlı mücadele destanı ile ölümsüzleşen ve bugün bize bu kutsal ülkeyi, davayı ve teşkilatları emanet bırakan şuhedayı rahmet ve şükranla anıyor 

Ruhlarının Şad ! Mekanların Cennet! Şefaatçilerinin Efendimiz Olsun.! İnşallah.!
ŞEFAATLERİNE nail ŞEHADETLERİNE dahil olmak dileği ile..!

Binlerce yıllık Türk Devlet ve Millet geleneğini referans ve temel alarak kurulmuş ve bu mihvaldeki inanaç ve idealizimi çerçevesinde Türk Siyasi hayatında rol oynamış;

Ülkücüler; dün olduğu gibi bugün ve yarın da Türk milletinin, tarihi misyonunu yeniden yüklenmesi yolundaki en büyük teminat Olduğunu son dönemdeki onurlu ve vakarlı millet ve devlet lehine duruşu ile tekerrürü sağlamaktadır

Yediden yetmişe bütün ülkücülerin bu gün içinde bulunduğumuz durumun muhasebesini sağlıklı bir şekilde yapa bilmesi , ve bu kutsal hareketi bölme ve engelleme çalışmalarına müdahil olmaması için.

Dünden bu güne ülkücü hareketin mücadele temelleri ve sürecininin dayandığı tarihi misyon ve sorumluluğu iyi özümsemesi gerektiği kanaatimizle 

Özellikle halde ve gelecekte ülkemizin ve ülkücü hareketin aydınlık yarınlarının sorumlu belirleyicileri Ülkücü gençliğin okuyup özümsemesi temennisi ile önceden hazırladığımız ÜLKÜCÜ HAREKET konulu makalemizi tekrar takdirlerinize sunuyorum.

ÜLKÜCÜ HAREKET
Muhterem Ülküdaşlarım; Bu Çalışmamızı Günümüz Ülkücü Gençliğine Atfen Dünden Bugüne Ülkücü Hareketin varlık ve mücadele zeminini, sürecini tahlil edelim dedik. 

Oldukça geniş coğrafyalara yayılmış olmalarına rağmen Türkler bünyelerinde mevcut olan organize olabilme kabiliyetinin ve bunun tabii bir sonucu olarak ortaya çıkan binlerce yıllık Devlet geleneğinin kendilerine sağladığı güçle Tarihin hemen hemen bütün devirlerine damgalarını vurmuşlardır.

Devletsiz kalmanın esaret olduğu devirlerden beri devlet kavramına çok büyük önem atfeden Türk Milleti, bu inançtan aldığı güç sayesinde muktedir devletlere kavuşmuşlardır.

Her yeni coğrafya kat edişinde yorulmak bir yana dinamizmini artıran Türkler , muhteşem devletler silsilesinin en büyüğünün temelini anayurt Orta Asya bozkırlarının binlerce kilometre uzağında Anadolu yaylasının Söğüdün de Osmanlı Devletinin temelini attılar. 

Osman Gazi’nin “Kuru Cihangirlik davası değildir, kelamını yaymak” şeklinde özetlediği ve vasiyet ettiği mücadele anlayışı öncülüğünde hem Anadolu Türk birliği, hem de Batıya hak ve adalet adına yürüme mücadelesi birlikte verilmiş, akıp giden tarih içinde İstanbul fethedilerek Doğu Roma İmparatorluğu’na son verilmişti. Ridaniye antlaşmasıyla Hilafetin Osmanlı Devletine geçişiyle beraber İslam birliği pekiştirilmişti.

Batıda ise çark Osmanlı Devletinin tersine işliyordu. Rönesans, coğrafi keşifler, teknik ilerlemeler Avrupa’yı harekete geçirmişti. Osmanlı batı karşısında geri kalmaya başladığını ancak askeri sahada aldığı mağlubiyetlerle fark edebildi.

Lale Devrinde Batılılarla Osmanlı idarecileri arasında başlayan şahsi ilişkiler zamanla Devlet politikası haline getirildi. 

Çeşmede Osmanlı donanmasının bozguna uğratılması yeni tedbirler alınması ihtiyacını ortaya çıkardı. Devrin Sadrazamı Halil Hamit Paşa tarafından Mühendis hane-i Bahri Hümayun açtırıldı(1773).

Eğitimde batılılaşmanın ilk ciddi uygulaması olan bu okul, bundan sonra muhtemel bozgunlara karşı Avrupai tipte deniz subayı ve mühendisi yetiştirecekti. Okulun hocaları Fransa’dan getirilmiş daha sonra okulun 30 öğrencisi eğitim gayesiyle Fransa ya gönderilmişti.

Sadrazam Halil Hamid Paşanın büyük önem verdiği eğitimde batılılaşma onun ölümüyle duraklamış, ancak III. Selim tahta çıkışı bu hareketi hızlandırmış, II. Mahmut’la beraber iyice kök salmıştı. II. Mahmut döneminde Batıdan etkilenme eğitimle sınırlı kalmıyor, kültürel ve hukuki sahaya da yayılıyordu.

19.yüzyılın başlangıcından itibaren okullara Fransa’dan uzmanlar çağrılması ve Fransa’ya öğrenci gönderilmesi sürekli biçimde artıyor, Fransızca yazılmış bir çok eser klasik olsun,olmasın Türkçe ye çevriliyor, daha sonra anlaşılacağı üzere ;Tanzimat hareketinin fikri temelleri atılıyordu.

Tanzimat’tan bu yana çöküşe karşı arayan aydınlar başlıca üç grupta toplanmışlardı .Bunlar,Türkçüler,İslamcılar ve Batıcılardı. Bunların düşünceleri dönemin fikir hayatına zenginlik kazandırsa da , çöküşü durdurmak gibi büyük bir hedefi durduracak sonuç alınamamıştı. Erime hızla sürüyordu. Türkler sanki asırlarca hükmetmiş bir milleti değil, adeta yalnızlığı sembolize ediyordu.

Oysa İslam dünyasında IX. ve XIII. yüzyıllarda , Batı medeniyetine ışık saçmış daha sonra oluşturacakları medeniyetlerine ,kaynak teşkil etmiş olan İslam medeniyeti; kültüründen uzaklaşmış dönemin Batılı büyük devletlerinden biri olan İspanyada, Hıristiyan din adamlarının, dünya dönüyor diyen bilim adamı Galile’nin işkence tehdidiyle iddiasından vaz geçirmelerine benzer baskılar ;

Müslüman din adamları tarafından , Farabi, İbn-i Sina, İbn-i Rüşt gibi filozoflara da yapılıyor, özellikle son yüzyıllarda, dinsel taassup, yenilik (bidat düşmanlığı, Batıyı taklit etmiş olmak korkusundan, ilimde ,fende,teknikte geri kalmış, Rönesans ve coğrafi keşiflerle gelişmelerinin önünü açmış olan Batı Medeniyeti karşısında aşağılık duygusuna kapılmalarına yol açmıştı. 

Hilafet sancağıyla birlikteliklerini sağlayan Osmanlı İmparatorluğuna karşı bağlılıkları, batı devletlerin misyonerlik faaliyetleri, milliyetçilik akımlarını, Osmanlı bünyesinde körüklemeleri ve fetva makamlarına kadar ulaştırmayı başardıkları sahte şeyh, derviş ve din adamlarının faaliyetleriyle, İslam Birliğinin temelini çökertmiş ve bir çok İslam ülkesinin Osmanlıdan kopup, Batılı devletlerin sömürgesi olmaları konumuna getirmişti.

İslam dünyasındaki bu erimenin önüne geçebilme çalışmalarına koyulan Osmanlı Devleti, İslam birliğini korumak üzere, Batılılaşma adına, Batı medeniyetine ulaşmak üzere Tanzimat, Islahat ve Meşrutiyet ilanlarıyla öne çıkmış, fakat bu teknikte-ilimde-fende batılılaşma çalışmaları, batı medeniyetinin kültürünü, giyim ve kuşamını, hukukunu taklit etme yarışını dönüşmüş ve erimenin, çöküşün nihayetinde dağılmanın önüne geçilememişti.

İşgaller ve çözülmeler baş göstermişti. Ruslar Türkmen bölgesine yerleşmeye başlamış Fransızlar-Tunus'a, İngilizler-Mısıra, İtalyanlar-Sudan, Musavvo ve Beylül'e, Bulgaristan-Rumeli'yi işgal etmiş, Batılı Devletler işgal ettikleri topraklarda birbirlerine imtiyaz tanımışlardı. 

Girit,Kuveyt,Turusina yarımadası, Akoba bölgesi, Fas gibi İslam ülkeleri ve Makedonya ve Trakya II. Meşrutiyetin ilanına gelinceye kadar elden çıkmış ve Osmanlı İmparatorluğu, İslam dünyası, işgaller, ayaklanmalar, isyanlar, içerisinde yüzlerce yıllık İslam ve Türk toprakları, Devletleri, Batılı Devletlerin boyunduruğu altında bağımsızlıklarını kaybetmişlerdi. 

Osmanlı Devletinin ve İslam ülkelerinin bitişin eşiğine geldiği bu dönemlerde, , ileride belki Osmanlı İmparatorluğunu, o şaşalı dönemlerine kavuşturamayacak, İslam Ülkelerinin teker teker birlikteliklerini sağlayamayacak, fakat bir dönem mazlum İslam ve batılı dünya milletlerinin ümidi olmayı; Anadolu Söğütten 400 çadırlık bir topluluktan başlayan ve cihan hakimiyeti mefkuresine ulaşan serüvenin temel dinamiği olan Türk milletinin bağımsızlığı adına başlatılacak kurtuluş hareketinin temelleri Anadoluda atılmış

Vatan için, din için, millet için sürdürülen amansız mücadele sonunda işgalciler Anadolu 'dan kovulmuş yerine Türkiye Cumhu¬riyeti! adı verilen yenİ bir Tüık devleti kurulmuşdu. 
Devletin kuruIuşunun üzerinden çok geçmeden, mücadele günlerinde .Milleti düşmana karşı ölümüne cepheye sürükleyen binlerce yıllık değer yargılarının önce ihmal edilmesine, sonra da yıkılmak istenmesine şahit olundu.

Günümüzde olduğu gibi Kıble artık ”BATI”idi. Sadece teknik sahada değil, kültürel sahada da "ilerliyoruz" derken Etimesgut köyüne Hollanda ineği getirmekle kalınmıyor, eğitimin başına da Dr. Köhne, Bayan wilson ve john Dawey gibi Batılılar getiriliyordu.
ilk defa ciddi anlamda ll. Mahmud döneminde gerçekleştirilen "mecburi kültür değişmleri" Genç Türkiye Cumhuriyet'in ilk yıllarında çok daha büyük bir hızla, üstelik itirazı halinde idama varan cezaların verildiği olağanüstü bir ortamda yapılıyordu.
Kılık-kıyafetin kanunla düzenlendiği pek nadir ülkeler¬den biri olmuştu Türkiye; Millet şaşkındı... 

Dün kovulması için canı pahasına savaşılan düşman, o günlerde hukukuyla. giyimiyle, kültürüyle asırlardır yaşadıkları ata diyarı topraklara geri dönmüş kök salıyordu. 

Değer yargılarının en büyüğü Islama karşı anlaşılmaz bir sindirme hareketi başlatılmış İslam'ın siyasi ve sosyal hayat üzerindeki etkisi yeni kanuni düzenlemelerle yok edilmiş, dine etki sahası olarak ta vicdanlar gösterilmişti .

Devrim inkılap ve reform adına yapılan bu tür kanun ve uygulama sahası Türkiye'deki Marksistlerin cesaretini artırmıştı

Devlet kurumlarında, özellikle Milli Eğitim Bakanlığın da meydana gelen aşırı sol kadrolaşma ve faaliyetler Osmanlı Devleti'¬nin son dönemlerinde çöküşe karşı 'Türkçülük" tezini öneren ekibin Cumhuriyet dönemindeki devamını harekete geçirdi, aşırı sol gelişmelere karşı ilk Türkçü tepkiler ortaya çıkmaya başladı.

Dönemin "Milli Şef" lakaplı Cumhurbaşkanı ismet İnönü’nün de Türkçülere karşı hasıma ne tutum takınması, ırkçılık suçlamaları, 3 Mayıs 1944 olayları, tutuklanmalar, yargılanmalar o günlerin çalkantılarını silinmeyen tarihe zaptediyordu.

Ölümlerden Korkma Meyus Olmaktan Utan.
Bir kere Düşün Nedir seni Dünya da Tutan.
Mefküresinden Başka Bir varlığı Unutan.
Kahramanlar gibi sende Ebedi Kalmalısın..
Hüseyin Nihal Atsız

Ebedi Kalmak üzere gösterilen asil baş kaldırı Türkçü ve Turancı duruşa karşı"Milli Devlet'in milliyetçileri yargıladığı sayfalar tarihteki yerini almıştı artık.

Devletin adı "milliydi artık ama, ABD istedi diye çok partili hayata geçen, NATO istedi diye Kore ye asker gönderen, Fransa istedi diye Cezayir';n bağımsızlığı için çarpışan milislere asi lakabını layık gören, Rusya istedi diye oradan kaçan soydaşlarını iade eden bir 'Milli devlet''ti Türkiye!..

Memleket iyi yada da kötü meselelerde, milletin iradesine değil dışarının isteklerine boyun bükülür ol¬muştu. 'muasır medeniyet seviyesi" ise tutturmak bir yana hayal bile edilemiyordu.

Ekonomik ve teknik sahada, ikinci Dünya Savaşı'nda yerle bir olmuş birçok ülke tekrar büyük bir hızIa atağa kalkarken, Türkiye bu sahada da çok hantal bir görüntü arz ediyordu...

Çok partili hayata geçişle birlikte fikri ve siyasi renklilik artmış, özellikle 60'lı yılların sonuna doğru aşırı sol hareketler eylemci bir karakterle ortaya çıkmışlardı. "Komünizm görüldüğü yerde ezilmelidir" denmişti ama, Batı kültürünün ürünü olan maddeci ideolojile¬rin tümü gibi komünizmin de yeşerebileceği iklim, (Cumhuriyetin başlangıcından itibaren yapılan köklü değişiklikler sayesinde) vardı

Türkiye'de. Maneviyata karşı resmen savaş açılmış bir ülkede maddeyi temel alan, batı kaynaklı "izm”lerin türernesi sürpriz değil ta¬bii bir sonuçtu.

Alparslan Türkeş';n Cumhuriyetçi Köylü Millet Partisi'ne girmesiyle siyasi partiler sahasında aksiyon olarak başlayan Milliyetçi mü¬cadele, daha sonra Milliyetçi Hareket Partisi'nin kuruluşuyla yayılarak sürdürülüyordu

Beyinler ürperir ya Rap! Ne korkunç ihtilal olmuş
Ne din kalmış ne iman! Din harap İman türap olmuş
Mefahir kaynasın gitsin de, vicdanlar kesilsin lal
Bu izmihlali ahlak yürürken, durmaz İstiklal...
M. Akif ERSOY

Yeniden Bir İstiklal Mücadelesini Gerektiren Böylesi Şafağın habercisi Karanlık Bir Zemin de;

Üniversite gençliği içinde de ülkenin sosyal ve siyasi tablosunu Türk milletine yakıştıramayan, maddeye dayalı devlet düzeninin reddeden dinamik bir ülkücü nesil teşkilatlanıyordu.
Fakültelerde ayrı ayrı kurulan ülkücü dernekler, Ülkü Ocakları adı altında federasyonlaşarak 70'1i yıllara damgalarını vuruyorlardı.

Yaklaşık iki asırdır süren özden kopuş ve batı taklitçiliğine karşı islami değerleri ve öz kültürünü savunarak muhalefet edenler daha önce yok değildi. Ama bunlar ya ferdi mahalli faaliyetlerle ortaya çıkıyorlar, ya da fedakarlık konusunda çok ileri gidemiyorladı, buğz yöntemiyle yetiniyorlardı.

Ülkücü Hareket ise inançları uğrunda bütün fertleriyle ölümü göze alan ve tüm yurt sathma yayılmış ilk ve tek organize hareketti. Batı kültürüne ve inanç sistemine karşı çıkan gruplar arasında Ülkücü Hareket';n metod haricindeki en önemli farkı buydu: Ölümüne kadar mücadele...

Elbette ki bu sert ve asil karakterin sahibi büyük başın ağrısı da büyük olacaktı!

70 'Ii yıllar sosyal açıdan Cumhuriyet Tarihi'nin en hareketli yıllarıydı. Bütün dünyada sol terör tırmanırken, bundan en çok etkile¬nen ülke/erden birisi de Türkiye'ydi. 
Sovyet yayılmacılığının ilk hedefleri arasında yer alan Türkiye bu talihsiz konumu dolayısıyla nice yıllarını ve nice vatan evladını yitireceti.

Yıllardır Anadolu'da estirilen ekonomik, siyasi ve sosyal içerikli Batı kültürü ürünlerine bir yenisi daha eklenmişti. Komünist terör...
İlginçtir, imana karşı savaş açmış komünist çeteler, Türkiye'de maneviyat adına ortaya çıkmış diğer grupları değil de Ülkücü Hare¬keti hedef seçmişlerdi. Yıllar boyu sürecek mücadelenin maneviyat cephesini ( Bazı küçük istisnalar hariç) sadece ve sadece ülkücüler oluşturuyordu. Çünkü imana saldırılar karşısında karşı koyan, boyun bükmeyen, yaklaşan tehlikeyi önceden sezebilen bir tek ülkücü¬ler vardı...

Bu önemli farkın bedeli ağır olsa da "ikinci Kuvay-ı Milliye Ruhu" tüm hareketi kaplamıştı. Bu mukaddes mücadelede ölü¬mün şehitlik olduğuna inanıyordu ülkücüler. "yolunda öldürülenlere ölüler demeyiniz. Bilakis onlar diridirler. Fakat siz farkında değilsiniz" (Bakara Suresi, 154. Ayet) Kızıl namluların karşısında göğüs gerenlerin parolasıydı artık. Kur'an- Kerim'de belirtilen "güzel tice¬ret "e talipti ülkücüler. Canlarıyla cenneti satın alıp, Peygamber/er/e, Sıddıklarla yan yana olmayı arzuluyor/ardı.

Ünlü Türk-islam düşünürü Mevlana Celaleddin-i Rumi ölüme gitmeyi "Gül bahçesine girmeye" benzetirken, Milli istiklal şairimiz Mehmet Akif Ersoy’da şehitlerin defnedildiği yeri mezara değil, "Peygamber kucağı"na benzetmiştir. Anlaşılacağa üzere şehadet, milletimizin aynı zamanda kültürünün de bir parçası olmuştu.

4 Ocak 1968... Ülkücü Hareket ilk şehidini verdi: Ankara Üniversitesi ilahiyat Fakültesi öğrencisi Ruhi Kılıçkıran Ramazan ayında iftardan sonra şehit edildi. 23 Mart 1970'de, Ankara Beşevler'de Süleyman Özmen, 8 Haziran 1970'de ciğerğerine komünistlerce hava pompalanan Dursun Önkuzu ilk şehidIer... Kervan yüz birinciye kadar tek tek uzuyor. Yüz bire geldiğinde aynı gün iki şehit var! Anka¬ra 'da Ekrem Tar, istanbul'da Zeki Bük... Artık günde iki şehid verilen günler sırada... Sırasının tespit edilebildiği son şehid istanbul'da Ekrem Baykay. Onun şehadet sırası 156... Daha sonra sırası tespit edilmese de toplam rakamları binlerle ifade edilen bir şehidler ordusu "Peygamber kucağına sarılacaktı. içinde yaşanılan şart/ar ülkücü edebiyata da yansımıştı.

“ Bir leyle-i kadirde düşen din için yere
Şu matemli kalbimden o ülkücü şehide
Se¬nin baş ucunda taş, bizim gözümüzde yaş
Neden ağlayayım, ölmedin ki ülküdaş..."

Mısraları o dönemde ülkücülerdeki ruh halinin tipik bir ifadesi...idi
Milliyetçi Hareket Partisi her seçimde oylarını arttırarak, iktidar yürüyüşünü hızlandırırken, Ülkü Ocakları da yurdun dört bir yanı¬na yayılıyordu.

Bu durum ise ülkücülerin vatan hainleri ve bölücülerin gözünde "yıkılması gereken bir engel" olma özelliğini daha da pekiştiriyordu.

"Komünizme, faşizme, kapitalizme ve her türlü emperyalizme hayır denirken Türk milletinin kurtuluş yolunun;

Turk Milleti'nin yüzlerce yıllık değer yargılarına uygun formüller de aranması gerektiğini ifade ediyorlardı. Ama çareyi ithal ideolojilerde arayanlar boş durmuyorlardı 

Sovyet tehdidi sürerken, yerli işbirlikçilerde ülkenin bütün kurumlarında,okullarında,sokaklarında,ihanet,operosyanlarını,gerçekleştiriyorlardı.hakim oldukları yerleri de “kurtarılmış bölgeler” ilan etmişlerdi. Devlet adeta sindirilmişti.

Kapitalizme, Faşizme ,Komunizme ve hertürlü Emperyalizme karşı son nefes son nefer kalıncaya kadar mücadele etmeye and içen ülkücüler hem iktidar olmak için halkın desteğini arıyorlar, hem de düzen ve komünist çetelerle olan amansız kavgalarını sürdürüyorlardı. 

Ortaokul öğrencisinden belediye başkanına, işçisinden öğretmenine, imamın¬dan, üniversitelisine kadar geniş bir kesim vatanı uğruna şehit düşerken, Ülkü Ocakları da "meşru müdafaa" haklarını", kullanıyorlar¬dı 

İslam düşmanlarınca yapılan saldırıların hemen hepsi ülkücülere hedef alırken, Müslümanlığı kimseye bırakmayan bazı grupların hiç sesi bile çıkmıyordu. Salon ve misafir odalarında Mücahitlik yapıyorlardı.

Olaylar sağ sol çatışması gibi tevil edilerek, sorumluluğa girmekten kaçılıyordu... Maneviyat adına yürütülen saldırıların bütün cephelerinde ülkücüler yalnızdı.

Bütün bu şartlara rağmen ülkücüler yok edilemediler. Türklerde İslam öncesi ve sonrası hakim olan "Aleme nizam verme" ülküsü, 20. yüzyılın son çeyreğinde ülkücülerin şahsm da yeniden canlanmıştı. 

Türk İslam medeniyetinin yeniden ihyası için canını feda eden insanlar vardı artık. Türk Milleti topraklarının dışında kalan ve unutturulmaya çalışılan soydaşının varlığından ancak ülkücülerin çabaları sonucunda haberdar olacaktı. 

Sovyet yayılmacılığının Türkiye için ne denli bir ciddi tehlike olduğunu yıllarca savunan ülkücülerin bu görüşünü cid¬diye almayanlar Sovyetlerin Afganistan'ı işgalinden sonra ancak bu gerçeği kabul edebilmişlerdi. 

Ve ülkcülerin savunduğu tezlerin ta¬mamının gerçek olduğu zamanla ortaya çıkacaktı. işte Güney Doğu Anadolu meselesi... işte kapitalizmin Türkiye'de yolaçtığı felaket..

Ülkücü görüş, madeye dayalı bütün “ideolojileri” ve batı kaynaklı “izm”1eri reddetmiş, kapitalizm ve komünizmi aynı kefeye koya¬rak sadece isimlerini "kara" ve "kızıl" diye ayırmıştı. 

Kurtuluş recetesi "milli bünyedeydi. Türk milletini Allah(cc) adına binlerce yıl dün¬ya ya hükmettiren ruh iktidar olmalıydı. Yeniden dirilişin, formülleri dışarıda değil, Türk insanında aranmalıydı... 

Türkiye, ebedi batıya "kuyrukluk gibi bir zillete talip olmamalı, bu milli şahsiyeti ezici tutum yerine tarihi misyonuna uygun bir şekilde tüm Türk ve İslam dünyasına liderlik etmeliydi... ¬

Ülkücüler 12 Eylül 1980'den önce bir yandan komünizme karşı bir iman mücadelesi ortaya koyarken, diğer yandan da Türkiye Cumhuriyeti'ne yukarıda sıraladığımız tarihi hasletlerini iktidar yapma mücadelesini veriyorlardı. 

80'li yılların eşiğinde Türkiye'de büyük kavga devam ediyordu. Ya ülkücüler iktidar olacıkti, ya da Türk milletinin kendi "öz yurdunda garip, öz vatanında parya "lığı sürecekti... 

72 Mart döneminden sonra Necip Fazı! Kisakürek, komünistlerin eylemlerini tahlil ederken "bu insanlar küfür için ölüyorlar" diyor¬du ve hemen soruyordu; "iman için ölecekler neden yok? inananlar için ölmeyi kafirler kadar damı göze alamazlar?"

Necip Fazılın tercüman olduğu duygular ancak ülkücüler vasıtasıyla gerçekleşmiş, vermiş oldukları mücadeleyle ülkücüler rüştlerini ispatlamışlardı. işte bu sebeple ülkücüler; dün olduğu gibi bugün ve yarın da Türk milletinin, tarihi misyonunu yeniden yüklenmesi yolundaki en büyük teminattır…;

Yediden yetmişe bütün ülkücülerin bu gün içinde bulunduğumuz durumun muhasebesini sağlıklı bir şekilde yapa bilmek için dünden bu güne ülkücü hareketin mücadele temelleri ve sürecini dayandığı tarihi misyon ve sorumluluğu özetle ortaya koymaya çalıştık ki! Ülkücü Hareketin bu günki tarihi ve istikbali duruşunun, onuru ve gururu yaşanabilsin.

Ülkücü hareketin günümüze haiz duruşunu anlamayıp tartışanlar,sorgulayanlar, ayrık otu gibi sağa ve sola savrulanlar hiç unutmasın ki 

“Ülkücüler...! Sistemin Tarihe Düştüğü Bir Anekdot Değil…
Tarihe Yön ve Ruh Veren Bir Dipnottur..!” Ahmet Gökhan Yazıcı

selam-saygı dua

Ahmet Gökhan YAZICI

Misafir Avatar
İsim
Yorum Gönder
Kalan Karakter:
Yorumunuz onaylanmak üzere yöneticiye iletilmiştir.×
Dikkat! Suç teşkil edecek, yasadışı, tehditkar, rahatsız edici, hakaret ve küfür içeren, aşağılayıcı, küçük düşürücü, kaba, pornografik, ahlaka aykırı, kişilik haklarına zarar verici ya da benzeri niteliklerde içeriklerden doğan her türlü mali, hukuki, cezai, idari sorumluluk içeriği gönderen Üye/Üyeler’e aittir.